Piksel (Pixel)

Piksel (eng. pixel), izvedenica je od eng. "picture element" - što znači element slike. Piksel je naime, najmanji grafički element slike, specifičan za bitmap slike - u suprotnosti od slika vektorske grafike. Slike, da bi se pretvorile u digitalni oblik, moraju se spremiti kao niz bitova, odnosno bajtova (kao, npr. u digitalnim fotoaparatima), zbog čega se mora "prevesti" u više manjih dijelova od kojih je svaki određene boje. Ti delovi zovu se pikseli i količina istih u pojedinoj slici (između ostalog) određuje kvalitet slike, ali direktno utiče i na veličinu datoteke na disku, a i na stvarne dimenzije (širina i visina slike).

Kompletna informacija o pikselu sadrži položaj piksela na ekranu (koordinate po širini X i visini Y), nijansu boje i intenzitet osvetljenosti.

U color sistemu piksel je sastavljen od podpiksela - tačkica osnovnih boja (crvena, zelena i plava - R,G,B) od kojih se različitim sjajem (intenzitetom) pojedinih podpiksela kombinuje željena nijansa boje.

Broj mogućih nijansi definisan je "dubinom boje". Standardni stepenovi dubine boje su:
16 boja
256 boja
16 bitna boja (sadrži hiljade nijansi)
24 bitna boja (sadrži milone nijansi)

Broj piksela od kojih je sastavljena slika definiran je rezolucijom. Proizvođač definiše optimalnu i maksimalnu rezoluciju ekrana, a ostale moguće standardne rezolucije zavise od grafičke kartice.

Veća rezolucija rezultira preciznijim razlaganjem detalja, većom oštrinom crtanja, većim obuhvatom objekata koji će stati u prostor ekrana i većom "izvornom veličinom" (100%) slike. Za utisak oštrine bitna je veličina piksela, odnosno razmaka među dijagonalno susednim podpikselima iste boje. Ta se vrednost kreće oko 0,25 mm (manje je bolje). Ipak, na utisak oštrine utiču i druge okolnosti.

Kod LCD ekrana optimalna je maksimalna rezolucija, tj. kod najveće rezolucije (razlučivosti) najveća je jasnoća slike. Kod manjih rezolucija "nominalni" pikseli se interpoliraju iz stvarnih piksela, što zamućuje sliku, tj. slika na LCD ekranu ima najbolju oštrinu jedino na najvećoj rezoluciji.

Dok je kod ekrana na računaru piksel kvadratan, kod televizorskih zaslona je pravougaon, tj. različitih dimenzija u horizontalnom i vertikalnom smeru. Zbog toga je pri prenosu video sadržaja s drugih uređaja (kamera, PC) u televizor ili obratno potrebno odgovarajuće prilagođavanje, koju codec (rutina za pretvaranje jednog audio/video formata u drugi) obavlja automatski.